วันศุกร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2556

[NC] KrisHun - Chapter 5 :: W H Y ?





ร่างสูงกระชากประตูอย่างรุนแรง พร้อมแทรกตัวเข้าไป ก่อนจะรีบปิดมันอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมล็อคประตู คริสเดินก้าวเข้าไปใกล้เตียงนอน ที่มีร่างของเซฮุนนอนหลับอยู่เพราะฤทธิ์ยา

มือหนากระชากผ้าห่มออกจากตัวเซฮุน

คริสกวาดสายตามองเรือนร่างของเซฮุนอย่างจาบจ้วง กางเกงผ้ายืดขาสั้นที่ปกปิดต้นขาเนียนไม่หมด มือหนาวางลงบนต้นขาขาว ลูบไล้เลยยาวมาทางสะโพกสวย เซฮุนขยับตัวนิดๆอย่างไม่สบายตัว

“อื้อ นะ..นาย นายจะทำอะไร” เซฮุนลืมตาพูดอย่างสะลึมสะลือ แต่สติที่ยังพอมีอยู่ สั่งให้เซฮุนกระเถิบตัวหนีไปชิดกับหัวเตียง

“จะหนีไปไหน” ร่างสูงคลานขึ้นเตียง พลางดึงข้อเท้าเล็กลากเซฮุนกลับมานอนแผ่อยู่กลางเตียงเช่นเดิม มือหนาล็อคข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้

“อือ ปล่อย” ส่งเสียงได้เพียงแผ่วเบา เปลือกตาที่หนักอึ้งเพราะฤทธิ์ยาทำให้เซฮุนไม่สามารถขยับตัวได้ตามใจคิด เขารับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่ซอกคอ

“หอม” ลิ้นร้อนลากเลียตั้งแต่บริเวณซอกคอเลยไปถึงแก้มเนียน โน้มตัวขึ้นมาขบติ่งหูเล็กเบาๆ กดจูบที่หน้าผากเนียนหนึ่งที “สวย สวยจริงๆ”

“อย่าทำฉัน....” ขยับเขยื้อนได้เพียงเล็กน้อย เซฮุนที่สติเริ่มเหลือน้อยเต็มที ร่างบางเริ่มรู้สึกเจ็บที่ข้อมือทั้งสองข้างจากแรงกดของคริส

มือหนาละจากข้อมือขาวเพียงชั่วครู่ เพื่อเอื้อมไปหยิบเนคไทที่วางอยู่ข้างหัวเตียง มาผูกข้อมือบางทั้งสองข้างไว้ด้วยกัน เซฮุนไม่มีสิทธิ์หนีไปไหนได้เลย

“อื้ออ อ๊ะ อย่า อ๊า อย่าจับตรงนี้” มือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง เคล้นคลึงหน้าอกสวยทั้งสองข้าง นิ้วเรียวสะกิดบริเวณยอดอกเบาๆ เรียกเสียงครางจากเซฮุนได้เป็นอย่างดี

เสื้อตัวบางถูกถอดออกและโยนทิ้งออกไปอย่างไม่สนใจ ริมฝีปากร้อนไล่ประทับจูบตามแผ่นอกบาง มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปตามเอวคอดยาวเลยลงมาถึงสะโพกเล็ก

“อ๊าาา หยะ..อย่า อื้อ” ละเลงลิ้นลงบนยอดอกข้างหนึ่ง กายบางบิดไปมาด้วยความทรมาน ฟันซี่คมขบเบาๆบนยอดอกเล็ก

“อื้อ เจ็บ...” คริสลากริมฝีปากมายังหน้าท้องแบนราบ ลิ้นร้อนเริ่มไล้วนรอบสะดือสวย เซฮุนเผลอเกร็งหน้าท้องขึ้นมา “อะ โอ๊ยย”

คริสไม่สนใจเสียงร้องของคนใต้ร่าง มือหนาจัดการกระชากกางเกงผ้ายืดและกางเกงชั้นในให้หลุดออกจากร่างกายเซฮุน เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียน และแก่นกายเล็กที่เริ่มเปลี่ยนรูปร่างไปตามแรงอารมณ์

“อื้ออ หยุดนะ ฉันบอกให้หยุด”

“จะให้ฉันหยุดจริงหรอ ทั้งๆที่นายก็เริ่มมีอารมณ์ขนาดนี้” คริสกระตุกยิ้มบริเวณมุมปาก มือหนาลูบไล้แก่นกายเล็กตามความยาว “มามีความสุขด้วยกันดีกว่านะ โอเซฮุน”

“อ๊า หยุดนะ อ๊ะ อ๊าาา” เสียงหวานครางไม่เป็นภาษา สะโพกบางเผลอเด้งขึ้นรับมือหนาของคริส กายบางบิดเร้าไปมาตามแรงกระทำ

คริสเร่งจังหวะมืออย่างรวดเร็ว ในที่สุดเซฮุนก็ปลดปล่อยออกมา ของเหลวสีขาวขุ่นเปื้อนเต็มพื้นเตียงและมือทั้งสองข้างของคริส กายบางหอบจนตัวโยน สมองของเซฮุนขาวโพลน เขาคิดอะไรไม่ออกแล้วในตอนนี้ ปล่อยให้คริสนำพาร่างกายของตนเองไปตามใจชอบ

มือทั้งสองข้างแยกขาเรียวออกจากกัน เผยให้เห็นช่องทางสีสวยที่ปิดสนิท ริมฝีปากร้อนไล่ขบเม้มบริเวณซอกขาอ่อนด้านใน ลิ้นร้อนลากเลียบริเวณช่องทางหลัง

“อ๊ะ ตรงนั้นมัน.. อ๊า ไม่เอา” เซฮุนพยายามกัดริมฝีปากตัวเองไว้เพื่อหยุดเสียงที่แสนน่าเกลียดนี้ ทั้งยังพยายามอ้อนวอนให้คริสปล่อยตนไป

“ฉันคนแรกสินะ หึ!

ผละออกจากร่างของเซฮุน จัดการเปลื้องกางเกงทั้งตัวนอกและกางเกงชั้นในโยนทิ้งไป ร่างสูงขึ้นคร่อมเซฮุนอีกครั้ง แก่นกายขนาดใหญ่ตามแรงอารมณ์จ่อเข้าที่ช่องทางรัก คริสค่อยๆแทรกตัวเข้าไป

“อึก อ๊าา  จะ..เจ็บ อึก อะ..เอาออกไป”

ร่างบางเขยิบสะโพกหนีสิ่งแปลกปลอมที่กำลังสอดแทรกเข้ามาในร่างกายเค้า แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อมือของคริสยึกสะโพกมนไว้แน่น ก่อนจะกระแทกสวนเข้ามาอีกครั้ง

“คริส ฉันเจ็บ อึก ไม่เอาแล้ว”

“อึก อ่า ผ่อนคลายหน่อยสิ ฉันขยับไม่ได้”

คริสขมวดคิ้วด้วยอาการปวดหนึบที่แก่นกาย เซฮุนเกร็งจนเค้าไม่สามารถขยับได้ ร่างสูงโน้มตัวลงไปประกบจูบให้กับคนใต้ร่าง ลิ้นร้อนไล่ตวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กภายในโพรงปากเพื่อเบนความสนใจเซฮุน

“อ๊ะ อ๊า หยุดนะ อือ” เซฮุนครางไม่เป็นภาษา เมื่อคริสกระแทกมาโดนจุดกระสันภายใน อารมณ์และความรู้สึกต่างๆเริ่มพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว จนร่างบางเผลอผวาตัวขึ้นมา

“อ๊า พอ พอได้แล้ว อือ”

คริสยังคงกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรงและหนักหน่วง มือทั้งสองข้างช่วยแก้มัดที่ข้อมือให้เซฮุน แล้วจับมือทั้งสองข้างมาคล้องคอเขาไว้แทน

“อึก อ๊าา” ใบหน้าหวานเชิดขึ้นไปด้านหลังตามแรงอารมณ์ มันทั้งเจ็บและรู้สึกดีไปพร้อมๆกัน มือเรียวจิกเข้าที่ต้นคอของคริสจนเป็นแผลเต็มไปหมด

“เซฮุน เรียกชื่อฉัน อึก อ่า” เสียงทุ้มครางต่ำอย่างพึงพอใจ เมื่อช่องทางหลังบีบรัดตัวของเขาเป็นอย่างดี มือหนาทั้งสองข้างขยุ้มสะโพกมนจนเป็นรอยแดง พร้อมยังเพิ่มแรงกระแทกหนักๆเข้าไปอีก

อึก อ๊ะ คริส อ๊าาา

คริสกระแทกกายรัวๆเมื่อรู้ว่าใกล้ถึงแล้ว และสุดท้ายคริสก็ปลดปล่อยออกมาสู่ตัวเซฮุน ของเหลวสีขาวขุ่นถูกฉีดเข้าไปภายในจนล้นทะลักออกมาภายนอกปนกับเลือดสีจาง ร่างบางทิ้งตัวลงไปนอนราบกับเตียงอย่างอ่อนล้า

“เสร็จแล้วก็ออกไป” เซฮุนพูดเสียงสั่นเครือ เหมือนคนจะร้องไห้ แต่กลับไม่มีน้ำตาสักหยดไหลออกมาจากดวงตา ใบหน้าหวานเบือนหน้าหนี ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น..... 




 กลับไปอ่านต่อ http://my.dek-d.com/dekdee/writer/viewlongc.php?id=920466&chapter=6


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น